Gönlünde sonsuz arayış

Düşlerin bitmek bilmiyor
Gözlerin gülmek bilmiyor
Gönlünde sonsuz arayış
Sevmek istiyor sevmek istiyor
Trompetiyle Chris Botti'ye havasını atmaktaydı siyah güneş gözlükleriyle bir adam. Sevimli bir çingene çocuk darbukasıyla neşe saçmaktaydı. Bir yerlere gitmekteydi her çeşit insan şehrin her yanından gelen. Kimisi işine, kimisi bir kahve içmeye, kimisi sabahlara kadar içmeye. Oysa o kadar kalabalığın arasında gözüm onları nasıl da seçmişti. Kahvemi yudumlarken birden dikkatimi çekmişlerdi. Kadın ürkekti, üzgündü, öfkeliydi, güçlüydü. Erkek kızgındı, suçluydu, güçsüzdü. Kadına bişeyler anlatmaya çalışıyordu. O ise dinlemiyordu bile. Sonra birden birkaç cümle söyledi. Adamı yutkunurken gördüm, sonra sustuğunu, kadının gözyaşlarının durduğunu.

Kalbin acılar dolu
Kaçmak istercesine
Gönlün kanatlanıyor
Uçmak istercesine
Adam gitti, kadın benim oturduğum kafeye girip hemen karşı masaya oturdu. Gözleri ağlamaktan iyice kızarmıştı. Ama artık durulmuştu. Kendini toplamalıydı, bunu biliyordu. Kahvesini söyledi, sigarasını yaktı. Benim hiç içmediğim ama içenlere de karışmadığım sigarasının zehrinden yavaş yavaş çekmeye başladı içine. Acaba neler yaşamıştı? Neydi bu noktaya getiren onları?
Ağlıyor sessiz sözlerin
Dalıyor bitkin gözlerin
Sönmeyen ateşler gibi
Yanar yüreğin, yanar yüreğin
Telefon trafiği başladı ilk sigarası biterken. "İyiyim, iyiyim merak etme sen" diye tekrarlamalar, "Allah belasını versin" diye beddualar, "Kader işte" diye kendini avutmalar. Kim kimi aldatmıştı acaba? Kadının sözlerindeki zehir ve adamın gözlerindeki şaşkınlık neyin nesiydi? Şarkılar, şiirler, masallar, filmler... Hepsi güzel ama peki ya gerçekler? Hangi gerçekler? Kendi yalanlarımıza verdiğimiz isimler mi yoksa onlar? Tanımadığım bir çiftin ayrılık anında aklıma nerden gelir bunlar? Kadınla gidip konuşmalıyım oysa. Tüm gerçekleri anlatmalı bana en başından. İlk ne zaman tanışmışlardı? Yaşadığı şey aşk mıydı? Aşk neyin nesiydi? Dalıp giden gözleri neleri görüyordu geçmişte?

Aaah şimdi uzaklardasın
Hayallerdesin rüyalardasın
Yalnız kendi derdinle
Kendi halinle derinlerdesin
Şimdi uzaklardasın hayallerdesin rüyalardasın
Biraz sonra kalktı ve uzaklaştı. Peşinden gitmeyi düşündüm ama sonra vazgeçtim. Gerçek denilen yalanlara ihtiyacım yoktu onunla ilgili. En gerçek şey, gözyaşlarıydı, dalıp giden gözleriydi. Adam da kadın da uzaklara gitmişti artık. Kendi dertleriyle başbaşa, kendileriyle başbaşaydılar. Her zaman olduğumuz gibi, her zaman olacağımız gibi...