Hotel Rwanda

Aynı toprağın insanlarını Hutu ve Tutsi diye ayırıp, yıllarca birisine diğerini ezdirdikten sonra, sömürdükleri yetmezmiş gibi ayrılırken ezilen ve ezenlerin rollerini değiştirip geride acı, kan ve gözyaşı bırakmıştı Belçikalılar. Anlam veril(e)meyecek, insanlığa sığmayan şeyler yaşanıyor Ruanda'da 1994 yılında. İnsanlar birbirlerini bir hayvana bile yapılamayacak şekilde katlediyorlar, soykırım yapıyorlar. Palalarla insanları biçiyorlar, akıl almaz kalbe sığmaz işkenceler yapıyorlar, çocuklar öldürülüyor, çocuk askerler öldürüyor, kadınlara tecavüzler ediliyor. Tüm bunların ortasında ailesi ve ayırt etmeksizin çevresindeki insanlar için doğru şeyleri yapmaya çabalayan Paul Rusesabagina. Müdürü olduğu otelde edinmeye çalıştığı çevreyle kendisini korumaya çalışan, hepimiz gibi bir insan. Hayat tüm zorluklarına rağmen devam ederken bir akşam katliam başlıyor, soykırım. Çocuklarını ve karısını düşünürken, çevresindeki olup bitenleri idare etmeye çalışırken yaşadıkları, yaşananlar. Modern dünya diye kendimizi kandırmaya devam edelim biz, aslında arpa boyu kadar yol al(a)madığımızı gözler önüne seriyor yaşananlar. Batı'nın sömürdüğü, aşağıladığı, kullandığı ve nefret tohumları ekip işi bitince terkettiği topraklar. Bir çocuğu düşünmeye çalışın. Gözlerinin önünde babası ellerindeki palalarla öldürüldüğünü, annesine tecavüz edildiğini, küçük bedeninin kanlar içinde kalıp yavaş yavaş öldüğünü... Düşünebiliyor musunuz?

Şu videoyu izleyin eğer filmi izlemediyseniz.

Son günlerde Kenya'da yaşananları haberlerden takip ettikçe; içim kararmakta, kalbim acımakta, bir damla gözyaşı olup akmakta.

Aslında durumu özetleyen sözler, filmde Rusesabagina'ya UN görevlisi albayın söyledikleriydi:

Sen bir pisliksin Paul. Biz senin pislik olduğunu düşünüyoruz.
Batı, tüm güçlü devletler, güvendiklerinin hepsi Paul. Senin pislik olduğunu düşünüyorlar, hayvan dışkısı olduğunu, sizler değersizsiniz. Sen siyahsın. Bir zenci bile değilsin. Afrikalısın.

Yemeklerimizi yerken, haberlerde bir iki dakikalık görüntülerle görüp geçtiğimiz ve korkunç bir şekilde, itiraf edemediğim şekilde alıştığımız görüntülerde yaşananlar gerçek! Gerçekten milyonlarca insan vahşice öldürülüyor, evlerinden sürülüyor, tecavüz ediliyor.

Bir gün tüm bu dengesizlikler bizleri de bir şekilde etkileyecek ve bizlerden çok uzaklarda düşündüğümüz bu vahşet hepimize çok pahalıya malolacak.

İnşallah Afrika'daki tüm bu acılar sona erer! Bu biraz da bizlere bağlı...