tea sugar at dream

Son zamanlarda pek yaz(a)madım. Aslında yazmayı istediğim çok şey var, kafamda düşünceler dolanıp duruyor ama ifade etmekte güçlük çekiyorum. Bir kısmını da sanırım burada yazmayı istemiyorum. Çok fazla gizlim saklım yok. Hiç yok diyemem, dersem yalan olur. Hepimizin gizlisi saklısı var ne de olsa. Olduğu gibi görünen, göründüğü gibi olan bir insanım ama her şeyi de paylaşmak olmuyor :)

Elimde aldığım ama okuyamadığım kitaplar vardı. Ve bu kitaplar bitene kadar başka kitap almayacak, okumayacaktım. Bu kuralı önce Stephen King'in "Yazma Sanatı" için bozdum. Bugün de sevdiğim başka bir yazarın kitabını aldım, dayanamadım :) Kısa sürede okuyacağıma eminim. O zamana kadar merakla bekleyin :P

Şu an neden bilmiyorum başım ağrıyor. Başağrılarımın acaba gözlerimle bir alakası olabilir mi? Bunca yıldır bilgisayar kullanıyorum, belki de yakında bir göz doktoruna gitmeliyim ama bunu yapacağımı sanmıyorum :) Gözlerimde herhangi bir sorun hissetmiyorum, görme yeteneğim gayet yerinde.

Son dönemdeki türban tartışmasıyla ilgili yazayım dediğim çok oldu ama yazmadım. Olay öyle bir noktaya geldi ki, tıpkı rakip takımların fanatik taraftarına döndü karşıt görüşteki insanlar. Ne yazarsam yazayım, ne kimsenin düşüncesini ne de olayların akışını değiştiremeyeceğimi bildiğimden bu nefretle beslenen kavgayı dışarıdan izlemek en güzeli oldu. Sonuçta Tayyip Erdoğan çıkıp bizleri en kalbi duygularıyla selamlamaya devam edecek, ahlaksızlığını aldığımız insanlarla görüşmeye de. Deniz Baykal meclis kürsüsünden fetva verir gibi konuşmaya, eleştirdiği Başbakan gibi din üzerinden siyaset yapmaya. Ve birileri laiklik, birileri de müslümanlık elden gidiyor diye birbirini yemeye.

Yazıma kaldığı yerden devam edeyim. Bir yemek molası vermiştim :)

"Var mısın Yok musun?" diye bir yarışma var, duymuşsunuzdur bir şekilde. Ben hiç özel olarak izlemedim. Bir kaç kez bazı köşe yazarlarının yarışmayla ilgili yazdıklarını okudum ve bir kez haberlerde gördüm o kadar. Çok saçma geliyor bana bu yarışma. "Kim 500 milyar ister" diye bir yarışma vardı biliyorsunuz. Şimdi 1 milyon olarak revize etmişler ve tekrar yayına almışlar. O yarışma daha cazip geliyor bana. En azından içinde bilgi var. Diğer yarışmadaysa sadece kutu açıyorsun. Eskiden de kutular açarlardı pazar günü eğlence programlarında. Mesela rahmetli Cenk Koray "Kutunuzu açıyorum." derdi :) Ama bu yarışma gibi insanların maddi sorunları bir reyting aracı olarak kullanılmazdı eskiden.

Şimdilik bu kadar yazabiliyorum, en iyisi gidip kendime bir kahve yapıp kitabımı bir an önce okuyup bitirmek. Gerçi güzel bir film de izleyebilirim. Cumartesi gecesi ateşi dedikleri bu olsa gerek :P

Yazının başlığının yazdıklarınla ne alakası var diye düşünebilirsiniz haklı olarak. Hiç bir alakası yok :) Yazı başlığı bugün Çiğdem'deki pratik Türkçe dersinden alıntıdır :P

tea sugar at dream <-> te-şek-kür ed-erim :)))