Osho'dan İlişkilerde Çözüm

Siz başlığa aldanmayın, yok çözümü bu işlerin :P

Osho'nun "Aşk / Özgürlük / Tekbaşınalık" adındaki kitabından bahsetmek istiyorum. Buradaki üçüncü madde konusunda oldukça başarılıyım, ikinci madde tartışmaya açık ve ilk madde en başarısız olduğum konu sanırım :) Bana mı öyle geliyor yoksa. Neyse, biz kitaptan bahsedecektik. Osho'yu seviyorum. Her söylediği olmasa bile söylediklerinin büyük çoğunluğuna katıldığımı ve katılmasam bile aykırı fikirlerinin ilgi çekici geldiğini söylemeliyim.

Ben anlatacağıma, bırakayım kitap anlatsın kendi cümleleriyle kendisini size.

Eğer çevrendeki herkes mutsuzsa sen mutlu olamazsın çünkü insan bir ada değildir. İnsan büyük bir kıtanın bir parçasıdır. Mutlu olmayı istiyorsan etrafındakilerin mutlu olmalarına yardımcı olman gerekiyor. O zaman -ve ancak o zaman- sen de mutlu olabilirsin.

* * *
Sevince benlik yokolur. Kendini severken benlik diye bir şey kalmaz. İşte bu bir paradoks: Kendine duyulan sevgi, egodan tamamen arınmış oluyor. Bu bencillik değil çünkü ışık olunca karanlık kalmıyor ve ne zaman sevgi olsa ego da kalmıyor. Aşk donmuş benliği eritiyor. Benlik bir buz kütlesi gibi, aşk da sabah güneşi.

* * *
Aşk acı veriyor çünkü mutluluk yolunu açıyor. Aşk acı veriyor çünkü değişime yol açıyor; aşk bir mutasyon. Her türlü değişim acı verir çünkü yeni uğruna eski geride bırakılır. Eski olan tanıdıktır, güvenlidir, korunaklıdır, yeni olan ise tamamen bir bilinmezdir.

* * *
Aşk acısı çekmek yaratıcıdır, seni daha üstün bir bilinç düzeyine taşır.

* * *
İlişki bir aynadır, ve aşk ne kadar safsa, aşk ne kadar yüceyse, ayna da o kadar iyi ve temiz olur. Ama böyle yüce bir aşk senden açık olmanı bekler. Zırhını çıkarman gerekir; bu acı verir. Devamlı tetikte olmaman gerekir. Durmadan hesap yapmayı bırakmalısın. Risk almalısın. Tehlike içinde yaşamalısın. Karşındaki seni incitebilir; kırılgan olunca korku olacaktır. Karşındaki seni reddebilir; aşık olunca bu korku olacaktır.

* * *
Çok az insan birdenbire kendini öldürür. Diğerleri yavaş bir intiharı seçiyor, zamanla ölüyorlar. Ama intihar eğilimi neredeyse evrensel hale geldi.

* * *
Yanlış yokuş aşağı, doğru ise yokuş yukarı gidiyor. Yokuş yukarı çıkmak zor ve zahmetli; ve yükseldikçe daha zorlaşıyor. Ama aşağı inmek çok kolay. Hiçbir şey yapman gerekmiyor, yerçekimi senin adına çalışıyor.

* * *
Özgürlük bir merdivendir. Bir ucu cehenneme, diğeri cennete uzanır. Aynı merdivendir; seçim senindir; yönü sen belirleyeceksin.

* * *
Gerçek müzik sessizlik ile ses arasındaki sentezdir. Bu sentez ne kadar başarılı olursa müzik de o kadar derin olur. Ses, sessizlik yaratır ve bu böyle sürer gider. Ses daha fazla müzik sevgisi, daha çok sessizlik kapasitesi yaratır. İyi müzik dinlerken içinde yüce duygular oluşur. Bütünleşirsin. Özüne dönersin. Yer ve gök birleşir, artık birbirinden ayrı değildirler. Bedenle ruh karşılaşıp birleşir, tek bir bütün olurlar.

Bunlar ve buraya yazamadığım daha pek çok katıldığım düşüncesi var. Daha fazla yazsaydım zaten kitabı buraya geçirmiş olacaktım :P Katılmadıklarım da var elbette ama onları yazmıyorum birisi hariç. Osho der ki:

... ben aile yerine herkesin dost olduğu bir komün görmek isterim... Bir komünde insanlar sırf birlikte olmaktan keyif aldıkları için yaşarlar. O keyif bitince ayrılırlar... Ailenin şimdiye kadar uygulandığı şekliyle biçimi ile hiçbir geleceği yok...

Ve bunu destekleyici daha pek çok cümle sarfediyor. Aslında tepkisini anlıyorum ama bir ağaca kızıp ormanı yakmak gibi bir şey bu. Evet, her ne kadar dışarıdan her şey güllük gülistanlık gözükse de her ailenin kendi içinde problemleri var. İstisnasız bu şekilde. Kimisi azdır, kimisi çoktur orası ayrı. Her ne halse, aslolan günümüzde sorun aile kurumunun kendisi değil, giderek bu kurumun zayıflaması bana göre. Yoksa Osho'nun dediği gibi aile yerine komünler olacak, çocuklar komünde yaşayanlar tarafından yetiştirilecek dönemsel olarak, anne babalarını seçecekler, evlilik olmayacak vs... gibi şeyler bana kalırsa saçma şeyler. Aile kurumu sorunlu insanlarla sorunlu bir hale geliyor yoksa kendisinde bir sorun olduğunu düşünmüyorum. Osho aile sözkonusu olduğunda herkesi ve her şeyi dramatize ederken komün sözkonusu olduğunda herkes birden yüce ruhlu varlıklar haline geliyorlar neredeyse :) İnsanların ne evlilik ne de aile bağlarının olmadığı bir komünde birbirleriyle olan ilişkileri şu an olduğundan çok daha kötü duruma gelecektir. Böyle bir şeyin olacağına da inanmıyorum zaten ben.

Neyse, katıl(a)madığım fikirleri olsa da Osho okumayı seviyorum.

Aşk Özgürlük Tekbaşınalık - Osho