pazar akşamı

Cuma gününden başlamak lazım anlatmaya aslında. Öğleden sonra yoğun saatler geçirdik. Çok büyük olabilecek bir sorun bir kaç saat içinde halloldu. Bir an sabahlayacağımızı düşündüğümden tiyatroya gidemeyeceğim için üzülmüştüm ama gittim :)

Evet, cuma akşamı AKM Oda Tiyatrosu'nda "Savaş İkinci Perdede Çıkacak" adlı oyunu seyrettim. Oyun, Çek oyun yazarı Oldrich Danek'e ait. Tiyatro oyuncusu Vladimir Bendl'ın hayat hikayesi diyebiliriz oyun için. Yaşamının son günlerinde hastane odasında başlıyor ve ilk yıllarına dönüyoruz Bendl'ın. Babasıylayken panayırlarda soytarıların, seyyar satıcıların arasında oyuncu olmaya karar veren bir genç. Tiyatroyu yaşam kaynağı haline getiren bir insan. Tiyatro aşkına sevdiği kadından ayrılmayı göze alan, yoldaşlarını ihbar etmekten kaçınmayan, vatana ihanetten yargılanan, gestapoyla işbirliği yapan bir oyuncu. Bendl'ın yaptıklarına bu şekilde duyunca insan tepki gösterebiliyor ama oyunun bütününe bakınca insan ister istemez bir anlayış duyuyor bu yaptıklarına. Yine de şu soruyu sormadan edemiyorum kendime. Tiyatro, sinema, para, şöhret, başarı, din, bilim vs..vs... her ne olursa olsun, insanın hayatına böyle bir odak noktası yerleştirirseniz, onu çıkardığınız zaman geriye ne kalır peki? Koca bir hiç! İnsan hayatını değerli, anlamlı, yaşanır kılan şey sevgidir. Sevdiklerimizdir, bizi sevenlerdir. Gerisi sadece ayrıntı.

Oyunda müzikler gerçekten çok güzeldi. Özellikle Bendl karakterini canlandıran Hakan Meriçliler'in performansını çok beğendim ben. Eğer izlemediyseniz bu oyunu izlemenizi tavsiye ederim ;)

Neyse, bu cuma akşamı oluyor. Cumartesi akşamıysa yatak odası takımı kurmak konusunda fikir sahibi oldum. Sadece teoride değil pratikte de. Üç saatlik çabaya, bir usta ve üç adama rağmen dolap kapaklarının hizalanmamak konusunda ne kadar inat edebileceği, yatağı kurarken fazla parça artabileceği gibi detayları öğrendim :) Kardeşim ne gerek var yatak odası takımına falan? Yer yatağı en güzeli :P

Gecede pek uyuyamadım zaten nedendir bilmem. Biraz bilgisayar başında, biraz kitap okuyarak, biraz müzik dinleyerek saati üç yaptım. Sonra yatağa uzanıp müzik dinlerken uyurum ben kesin dedim ama bir baktım saat dört buçuk olmuş :) En son baktığımda beşti ve ben hala uyanıktım. O saatten sonra kaçta uyudum bilmiyorum ama sabah erken kalktım. Ve şu an uykum var biraz(cık) :))

Dilerim bu hafta herkese güzellikler getirir, sevgilerimle.

ps. Bir de şarkı eklemek istiyorum bu yazıya rahmetli Barış Manço'dan.

bazen durur bakarım bu ibret tablosuna
kimi tatlı peşinde, kimininse tuzu yok



para pula, ihtişama aldanıp kanma dostum
içi boş insanların bu dünyada yeri yok