Amazônia para Sempre

Yıllardır bizleri tarımcılıktan soğuttular. Artık tarımcılık geride kalmıştı, biz sanayileşmeliydik. Benim küçüklüğümden aklımda kalan Yerli Malı Haftası ve tarımda kendi kendine yeten ülke olduğumuz tatlı masallar haline geldiler. Artık Yerli Malı Haftası yok. Zaten artık böyle ayrımlar kalmamak üzere. Ama tarımda da kendi kendimize yetmiyoruz. Tohumları ithal eder olduk. Nerelerden mi? Örneğin çok geniş ve sulak arazilere sahip bir Ortadoğu ülkesinden? Tahmin etmeye çalışın. Evet, bildiniz İsrail'den :P

Neyse, bu biraz ilintili olsa bile bambaşka bir yazı konusu. Ormanlarımız peki? Kısa süre önce Orman Haftasıydı bilen var mı? Ben bilmiyordum ve sanırım asla öğrenemezdim. Ama işyerinin hemen yanındaki araziye Orman Haftası kutlaması nedeniyle Çevre ve Orman Bakanı geldi sanırım. Sanırım diyorum çünkü kim geldi bilmiyorum ama bu ülkede istendiği zaman ne kadar kısa sürede ne kadar çok iş yapılabileceğini gayet iyi gördüm. Bir kaç fidan dikip kutladılar haftalarını. O göstermelik fidanlar şimdi öyle duruyorlar. Kutlama sonrası her şey aynı şekilde devam ediyor yani.

Ormanlarımızın sürekli olarak yangın riskiyle burun buruna olması bir yana "2/B" diye anılan bir yasa var biliyorsunuz. Yoksa bilmiyor musunuz? TEMA'nın Orman Haftası dolayısıyla TBMM'ye seslendiği şu yazıyı okuyarak bişeyler öğrenebilirsiniz. Ve siz de "2/B Arazileri Satılmasın" diyerek TEMA'nın imza kampanyasına bu linke tıklayarak katılabilirsiniz.

Bu yazının asıl konusuna gelelim artık. Akciğerlerimiz ne işe yararlar? Nefes almamızı sağlarlar öyle değil mi? Yani hayatta kalmamızı :) Evet, dünyanın akciğerleri ölüyor. Yani Amazon ormanları. %16 'lık bölümü bugüne kadar yokedilmiş olan ormanların daha fazla zarar görmemesi hepimiz için hayati bir önem taşıyor diyebilirim. Umarım Brezilyalı yetkililer bu konuda biraz daha sorumlu ve duyarlı davranırlar.

Konuyla ilgili bulduğum bu siteye gözatabilirsiniz. Ve siz de oraya kendi imzanızı atabilirsiniz. (gene de siz siz olun, pasaport numaranızı girmeyin :)