Alaska'ya gidemedim

Ama İstiklal'e gittim. Bu da küçük bir adım. Zaten bir adım atmakla başlıyor her şey. Belki bir gün Alaska'ya da giderim, Alexander'ın kaldığı o otobüsü bile görebilirim. Bunları düşündüm Eva'nın Somewhere albümünden şarkıları dinlerken. Kırk dakikada iki ya da üç yüz metre ilerleyebilmişken ve Eva bir şarkıyı bitirirken, bulunduğum aracın radyosundan Topbaş'ın "Her türlü tedbiri aldık ve hiçbir yolumuzda sorun yaşamıyoruz bugün." dediğini duydum. Haklı dedim içimden, klasik ve de kronik İstanbul. Bambaşka bir dünyaya ait müzikleri dinlerken yaşadığım dünyanın insanlarına odaklandım, küçük gözlemler yaptım. Mimikler, fısıldaşmalar, mesajlaşmalar, tartışmalar. Ve sonunda Tünel'deyim. Her zamanki gibiydi, kıyafetler dışında. Ve eksikliğini hissettiren sokak çalgıcıları dışında. Gittiğim gibi geri döndüm, zaten niye gitmiştim ki? Soğuk bir akşamda sıcak çayımı yudumluyorum. Ve düşünüyorum...